Een niet-bindend contract getekend? Mogelijk zit u er al aan vast

U tekent een Letter of Intent (LOI) en gaat ervan uit dat u nog kunt afhaken als het due diligence-onderzoek tegenvalt of de onderhandelingen anders verlopen dan verwacht. Toch kan de juridische werkelijkheid anders zijn: niet de titel, maar de inhoud van het document bepaalt of al een bindende koopovereenkomst tot stand is gekomen. In deze blog leest u waarom.

Ondernemers gebruiken bij overnames, investeringen en samenwerkingen vaak een LOI Daarbij wordt vaak aangenomen dat een LOI vrijblijvend is.

Toch is niet de titel, maar de inhoud van het document bepalend. Een als niet-bindend gepresenteerde LOI kan juridisch gezien daarom alsnog een bindende overeenkomst zijn.

Wat is nu eigenlijk een Letter of Intent?

Een LOI wordt vaak gebruikt bij fusies, overnames en investeringen. Partijen leggen daarin de uitgangspunten voor verdere onderhandelingen vast, zoals geheimhouding, exclusiviteit, due diligence en de planning van het proces.

Een goed opgestelde LOI biedt richting, zonder dat partijen zich direct aan de transactie binden. Juist daar gaat het echter regelmatig mis.

De grootste valkuil: inhoud gaat vóór titel

Veel ondernemers denken dat een document vrijblijvend blijft zolang er Letter of Intent, Heads of Terms of Non-Binding Agreement boven staat. Dat is een misvatting. Vaak worden al essentiële onderdelen van de transactie vastgelegd, zoals de onderneming, de koopprijs en de overdracht.

Als partijen overeenstemming hebben bereikt over dergelijke essentiële onderdelen van de transactie kan sprake zijn van een bindende koopovereenkomst — ongeacht het label dat partijen eraan hebben gegeven.

Zijn die afspraken voldoende concreet, dan kan een rechter oordelen dat partijen al overeenstemming hebben bereikt. Het label non-binding biedt dan weinig bescherming. Daardoor zitten ondernemers soms eerder aan een transactie vast dan zij hadden bedoeld.

Afbreken van onderhandelingen kan kostbaar zijn

Ook wanneer geen definitieve koopovereenkomst tot stand is gekomen, kan afhaken risico’s opleveren. Naarmate onderhandelingen verder gevorderd zijn en partijen meer verwachtingen over en weer hebben gewekt, neemt de ruimte om zonder gevolgen af te breken af.

Dit kan leiden tot discussies over schadevergoeding, gemaakte kosten, exclusiviteit en afgebroken onderhandelingen. Een onzorgvuldig geformuleerde LOI vormt daarmee regelmatig de opmaat naar een juridisch conflict.

Hoe voorkomt u dat een LOI meer wordt dan bedoeld?

De oplossing ligt niet in het opnemen van woorden als ‘non-binding’ of ‘vrijblijvend’. Doorslaggevend is dat de inhoud van de LOI aansluit bij wat partijen daadwerkelijk beogen. Daarbij moet duidelijk zijn welke afspraken wel en niet bindend zijn, wanneer een definitieve overeenkomst tot stand komt en onder welke voorwaarden partijen de onderhandelingen kunnen beëindigen.

Een zorgvuldig opgestelde LOI voorkomt dat partijen onbedoeld juridische verplichtingen aangaan.

Eerst denken, dan tekenen

In de praktijk wordt een LOI nog te vaak gezien als een formaliteit. Dat is een misvatting. Juist in deze fase worden de juridische contouren van de transactie bepaald. Een onduidelijke of te vergaande LOI kan de onderhandelingspositie beperken en zelfs leiden tot onbedoelde gebondenheid.

Avance Legal

Wilt u een LOI of andere transactiedocumenten laten beoordelen voordat u tekent? Neem gerust contact op met Avance Legal via [email protected] voor een analyse.